7/7/2007
KAYSERİ DEVELİ DEREBAŞİ TANITIM
Kategori: YAZILARIM
Pazarören Köy Enstitüsü açıldı. Enstitü 1954’te Mimar Sinan İlköğretmen okuluna dönüştü. Sivasspor - Kayserispor maçında olay çıktı. 40 kişi yaşamını yitirdi. 300 kişide yaralandı. Ankara Hacettepe Üniversitesine bağlı Gevher Nesibe Tıp Fakültesi açıldı. Hunat Hatun Medresesinde kurulan Etnoğrafya Müzesi ziyarete açıldı. Yavuz Altop, Feyzi Feyzioğlu Danışma Meclis üyeliklerine getirildi. Kayseri Üniversitesi Erciyes Üniversitesine dönüştü.
Geride, 70 Cami, 50 Medrese 49 Mescid 31 Hamam, 27 Saray, 18 Türbe, 18 Kervansaray 17 İmaret, 7 Kütüphane, 7 Köprü, 6 Hastane bırakan ünlü Mimar Koca Sinan Kayserinin Ağırnas Kasabasında 9 Recep 895 (1490) tarihinde doğmuştur. Doğan Yusuf ağa oğullarından Abdulmennan oğlu Sinan’dır. Çocukluğunu köyünde geçirmiş ilk bilgi kaynaklarını Kayseri’den almıştır. Küçük yaşında henüz çocukluk çağlarındaki iken köyünün temiz ve duru havalarında arkadaşları ile birlikte oynayarak, bahçelerin içerisine su yolları yapar, tavuk kümesleri kurar küçük ev modelleri yapardı. Bu suretle yapıcılıkta arkadaşları ve köylülerince tanınan Sinan gençliğinde bir aralık Kayseri’ye gelerek yapı işlerinde uğraşmış ve Kayseri’deki ustaların yanında çalışmıştır.
Büyüdükçe çevresi kendisine dar gelmeye başlayan bu dinç ve çalışkan köylü çocuğunda İstanbul’a gitmek tasası artmaya başlamıştı. Çok eski yıllardan beri devam eden bir alışkanlığa göre Kayseri yakınındaki bir takım köylerin halkı taşçılık, yapıcılık ve sair işleri görmekle geçinirlerdi. Bunlardan bir kısmı İstanbul’a vesair illere giderek yapıcılık, nakkaşlık, marangozluk gibi sanatlarda çılışıyorlardı. Bunların içerisinde zaman geçtikçe adları unutulmuş ve büyük işler başarmış, bir çok ustaların nakkaşların Mimarların ve diğer sanat erlerinin bulunduğu bellidir. Oda 1513 yılında Kayseri’den İstanbul’a giden devşirme çocukları götüren (Yaya başının) yazıcısı babasının yanına katılarak İstanbul’a gitmiştir. O zaman Sinan 23 yaşında, gürbüz, babayiğit bir Türk delikanlısıydı. İstanbul’a varınca devşirme çocuklarla birlikte at meydanındaki saraya girmişti.
O kurumlarda orduya gerekli olan sanatkarlar bu saraylarda yetiştiriliyordu. Yüksel-mek için saraylara girmek orduya katılmak gerekli idi. Sinan’da bu yönde At Meydanındaki Saraya sokulmuştu. Buraya giren gençlerin içerisinde her kişinin becereceği ve yapabileceği işlere göre duvarcılık, naccarlık, bostancılık gibi daha sair iş bölümlerine ayrılır ve ustaların yanlarında çalışırlardı.
13 Ekim 1924
Mustafa Kemal ilk kez Kayseri’ye geldi.
1926
Bünyan’da halı ipliği fabrikası kuruldu.
06 Ekim 1926
Kayseri Uçak Montaj Fabrikası açıldı.
24 Nisan 1927
Kayseri Demiryolu istasyonu hizmete girdi.
29 Mayıs 1927
Ankara - Kayseri demiryolu açıldı.
1928
Bünyan Hidroelektrik santralı kuruldu.
01 Mart 1930
Kayseri Müzesi açıldı.
1930
Kayseri-Sivas demiryolu bağlantısı sağlandı.
02 Eylül 1933
Ulukışla-Kayseri demiryolu açıldı.
1934
1933’te dokuma ünitesi eklenen Bünyan Halı İpliği Fabrikası Sümerbank’a devredilerek,Bünyan Yünlü Dokuma Fabrikası adını aldı.
16 Eylül 1935
Kayseri Bez Fabrikası kuruldu.
1938
Kayseri Halkevi Kütüphanesi hizmete girdi.
1940
1943
Kayseri Devlet Hastanesi kuruldu.
13 Şubat 1946
Sarız İlçe oldu.
1946
Sarız Belediyesi kuruldu.
1946
Belediye otobüsleri hizmete girdi.
1948
Yeşilhisar ilçe durumuna getirildi.
1949
Tomarza Belediyesi kuruldu.
1950
Kayseri Göğüs Hastalıkları Hastanesi açıldı.
1953
Kayseri Halkevi Kütüphanesi İl Halk Kütüphanesine dönüştü.
1953
Otomatik telefon santrali hizmete girdi.
1953
Tomarza ilçe oldu.
1954
Yahyalı ilçe oldu.
1954
Sarıoğlan Belediyesi kuruldu.
06 Kasım1955
Kayseri Şeker Fabrikası kuruldu.
1957
Felahiye ilçe merkezi oldu.
1960
Sarıoğlan ilçe durumuna getirildi.
28 Aralık 1960
Mehmet Göker kurucu meclis üyeliğine seçildi.
16 Aralık 1965
Yüksek İslam Enstitüsü açıldı.
1966
Kayseri spor kulübü kuruldu.
1967
Anadolu Fuarı acıldı.
1967
Devlet Su İşleri’nce Yeşilhisar’da Akköy Barajı kuruldu.
17 Eylül 1967
1969
Kayseri Yem Fabrikası kuruldu.
1969
Kültepe merkezi ziyarete açıldı.
26 Haziran 1969
Kayseri Arkeoloji Müzesi hizmete girdi.
1970
1973
23 Ekim 1973
Kayseri Tarım sergisi açıldı.
18 Kasım1978
Kayseri Üniversitesi kuruldu.
15 Ekim 1981
20 Temmuz1982
KAYSERİ'DE İLÇELERİN BİRBİRLERİNE OLAN UZAKLIKLARIKaynak : KARAYOLLARI 6. BÖLGE MÜDÜRLÜĞÜ
DEVELİ (Kayseri)
KURULUŞ TARİHİ M.S. 1860
Kaymakam.... Şükrü YILDIRIM....
BELDELERİ
Sindelhöyük (1967), Şıhlı (1966), Zile (1957), Gazi (1989)
KÖYLERİ
Ayşepinar, Ayvazhaci, Büyükkünye,ÇADIRYERİ, Çataloluk, Çayirözü, Çaylica, Çomakli, Çöten, Çukuryurt, Derebaşi, Dereşimli, Epce, Eşelik, Gümüşören, Havadan, Hoşça, Hüseyinli, İncesu, Kabakli, Kaleköy, Karacaören, Kazligömedi, Kiliçkaya, Kizik, Kozluca, Köseler, Kulbak, Küçükkünye, Millidere, Öksüt, Saraycik, Sarica, Sarikaya, Sati, Soysallı, Şahmelik, Taşçı, Yaylacık, Yazıbaşı, Yenice, Yenihayat, Yeniköy, Yeşilyurt
YÜZÖLÇÜMÜ
1.887 km²
Rakımı
1.150 m
Nüfus(2000) 70.893 Merkez 35.084
websitesi: http://www.develi.gov.tr
alan kodu: 352
posta kodu: 38400
 |
|
| |||
|
| ||||
|
| ||||
|
|
| |||
|
|
|
|
|
|
19. yüzyılın yetiştirdiği en güçlü halk ozanlarından biridir. Esas adı Mehmet Tahir'dir. Develi ilçesinin Camiikebir Mahallesinde doğmuştur.15 yaşlarındayken rüyasında pir elinden bãde içerek "Seyrani" mahlãsını almıştır. O tarihten itibaren şiir söylemeye başlamıştır. 1839 yılında 40 ãşıkla birlikte saraya giren Seyrãni devlet idaresinde gördüğü bozuklukları vezirden padişaha kadar ağır bir dille hicvettiği için, İstanbul’u terkederek Halep’e geçmiştir.
1873 yılında Develi’de öldü.
Develi ilçesi Iç Anadolu Bölgesinin Orta Kızılırmak bölümünde 38–27 kuzey enlem, 33-17 doğu boylamında bulunmaktadir. Erciyes Dağı’nın 6 km güneyinde kurulmuştur. Bugünkü sınırları, doğusunda Tomarza ilçesi ve Adana ilinin Tufanbeyli ilçesi, güneyinde Yahyalı ilçesi ile Adana ilinin Saimbeyli ve Feke ilçeleri, batısında Yeşilhisar ilçesi, kuzeybatisinda İncesu ilçesi yer alır.
İlçe, Tekir Yaylası istikametinde Kayseri’ye 45 km İncesu istikametinde 86 km uzaklıkta olup, Kayserinin en büyük ilçesidir. Yüzölçümü 1887 km² olup, deniz seviyesinden yüksekligi 1150 metredir. En büyük daği Kayserinin sembolü durumundaki Erciyes Dağı, Karasivri Dağı, Büyük Kartın (Peri Kartn), Göktepe (Yeşil Tepe), Sümengen (Süvegen) ve Bakır Dağı’dır. En önemli akarsuları Seyhan Nehrinin en büyük kolu olan Zamantı Irmağı, Develi Çayı (Fenese Suyu), Elbiz ve Köşkpınarı’dır. En önemli gölleri Kurbağa Gölü ile Sultan Sazlığı’dır.
İKLİM
İlçede karasal iklim hüküm sürer. Yazları sıcak ve kurak, kışlari soguk ve kar yağışlı geçer. Yağışlar daha çok ilkbahar ve sonbahar mevsimlerinde görülür. İlkbahar ve Sonbahar mevsimlerinin sakin ve açık günlerinde kırağı ve don olayı müşshede edilir. Bu olaylar tarımı olumsuz etkiler. Ortalama yağış miktarı 366,6 mm’dir.
İlçe topraklarında genellikle bozkır bitki örtüsü hakimdir. Yüksek kesimlerde yer yer orman alanlarına rastlanılsa da bozkır ve çalılıktır. İlçede meyveciliğe yönelik meyve bahçeleri gelişmiş durumdadır.
Nüfus
2000 yılında yapılan nüfus sayımına göre göre merkez nüfusu 35.084, köylerin nüfusu 35.809 olup, toplam nüfus 70.893’tür. Yıllık nüfuş artış hızı şehir merkezinde binde 6.24, köylerde ise -10.72 olup, toplamda ise –2.69 nüfus azalması görülmektedir.
İdari
İlçe mülki sınırları içerisinde biri merkez olmak üzere 4 kasaba belediyesi, 45 köy ile 5 köye bağlı 7 mezra bulunmaktadır. 25’i ilçe merkezinde 11’i kasabalarda olmak üzere toplam 36 mahalle vardır.
Mahalleleri
- Abdulbaki
- Alpaslan
- Mustafa Asım Köksal
- Aşağı Everek
- Aşık Seyrani
- Aygözme
- Bahçebaşı
- Bahçelievler
- Camiicedit
- Cumhuriyet
- Camiikebir (Yukarı Develi)
- Camiikebir (Develi)
- Fatih
- Fenese Aşağı
- Fenese Yukarı
- Güney Aşağı
- Güney Yukarı (Yukarı Develi)
- Harman
- İbrahimağa
- İzmirli
- Kopculu (Yukarı Develi)
- Mehmet Akif Ersoy
- Reşadiye
- Şehit Ütm. Hasan Şahan
- Yedek (Yukarı Develi)
- Yeni
- Yüzevler
Kasabalar (Nüfusları)
- Gazi (3546)
- Sindelhöyük (4684)
- Şıhlı (2536)
- Zile (1494)
- Köyler ve Mezralar (Nüfusları)
- Ayşepinar 1327
- Ayvazhaci 771
- Büyükkünye 353
- Çadiryeri 114
- Çataloluk 588
- Çayirözü 697
- Çaylica 765
- Çomakli 906
- Çöten 634
- Çukuryurt 286
- Derebaşi 86
- Dereşimli 193
- Epce 1043
- Eşelik 297
- Gümüşören 891
- Havadan 244
- Hoşça 208
- Hüseyinli 317
- İncesu 811
- Kabakli 673
- Kaleköy 406
- Karacaören 476
- Kazligömedi 224
- Kiliçkaya 450
- Kizik 596
- Kozluca 21
- Köseler 898
- Kulbak 389
- Küçükkünye 770
- Millidere 355
- Öksüt 774
- Saraycik 273
- Sarica 481
- Sarikaya 583
- Sati 216
- Soysallı 1321
- Şahmelik 1031
- Taşçı 265
- Tombak 360
- Yaylacık 530
- Yazıbaşı 411
- Yenice 463
- Yenihayat 94
- Yeniköy 680
- Yeşilyurt 278
Ekonomi
İlçenin başlıca gelir kaynaklarından biri tarım ve hayvancılık olup; lokomotif iş kolu olan inşaat sektörü de önemli bir yer tutmaktadir. İlçe tarım arazisinin bitki örtüsü ve ekim alanlarına göre dagilimi 49.500 ha Hububat ekimi (buğday, arpa, çavdar, nohut, mercimek, ve fasulye) ayrica sanayi bitkilerinden şeker pancarı ve ayçiçeği ekilmektedir. Meyve ve sebze üretimi de tarimda önemli sayilabilecek bir paya sahiptir. Epçe, Tombak, Sarıca, Gazi, Karacaviran, Sindelhöyük, Soysallı, Çayırözü, Zile ve Merkez olmak üzere 10 adet sulama kooperatifi mevcuttur. Ayrica merkez, kasaba ve köylerde 10 adet Kalkınma Kooperatifi vardir.
İlçe’de yoğun olarak koyun ve sığır yetiştiriciliği yanında kanatlı ve tek tırnaklı hayvan yetiştiriciliği de yapılmaktadır.
Geleneksel el sanatları olarak köylerde halıcılık ve Sindelhöyük kasabası ile Yenihayat köyünde hasırcılık yapilmaktadir.
Develi’de Küçük sanayi Sitesi’nin hizmete girmesi ile Hali Fabrikasının açılması adeta bir dönüm noktasi olmustur. Halen faaliyette bulunan ve ülke çapinda üretim yapan 3 firmada yaklaşik olarak 1600 kişi istihdam edilmektedir. Bunlardan Saray Halı A.Ş., Asil Deri A.Ş. ve Gazi Keçe Fabrikasi dışında, diğerleri küçük ve orta ölçekli sanayi kuruluşlarodor. Ayroca halkon, tamir, bakom ve onarom ihtiyaçlarono karşılayacak küçük sanayi kuruluşlari vardır. İlçede bol miktarda çinko, kurşun, pomza yatakları mevcuttur.
Sosyal
Konutlar genelde yığma, kargir ve betonarme olup, son yıllarda betonarme yapıların sayısı hızla artmaktadır. Yapı kooperatifçiliği ile toplu yaşama geçiş süreci hızlanmıştır.
Halk geleneklerine sıkı sıkıya bağlıdır. İlçe genelinde giyim kuşam çağdaş görünüm arz eder. Yerleşim yerleri genel olarak toplu halde olup, kış, yaz rahatlıkla ulaşım saglanmaktadır. İlçede üç önemli fabrika dışında, 1994 yılından itibaren yatırımlar nedeniyle artan fabrika sayısı 1999 yılında 11’e kadar çıkmışken bugün itibariyle 9’a düşmüştür. İş ve çalışma hayatını engelleyen ciddi bir problem bulunmamaktadır. İlçe genelinde okuma-yazma orani % 77 civarındadır.
Sosyo-Kültürel yapılar olarak; bir kapalı spor salonu ile ilçe stadyumu bulunmaktadır. İşyerleri şehrin merkezi kısımlarında genellikle işhanı ve çarşılarda toplandığı görülür. İlçede 1.Amatör kümede mücadele eden 2, ikinci amatör kümede mücadele eden 2 futbol takımı ilçeyi temsil etmektedir.
Kültürel degerlerin en önemlisi her yıl yapılmakta olan geleneksel Aşık Seyrani Kültür ve Sanat Festivalidir.
| Genel tanıtım, yönetim, ilçeler, ekonomi, kültür, sosyal hizmetler, ulaşım bilgileri, güncel haberler ve linkler. |
